Ik ben Frederike van Dissel (1982). In november 2017 overleed mijn eerste dochter Hannah, heel plotseling, toen zij drie weken oud was. Van de grootste roze wolk denderde ik plotseling in een donkere periode van groot verdriet en rouw. 

In de periode na het overlijden van Hannah werden wij gedragen door familie en een hechte vriendengroep. Tegelijkertijd voelde ik ook de behoefte om hierover met iemand buiten mijn directe omgeving te praten, al kon ik die toentertijd moeilijk vinden. Ik verslond boeken (en meer) over het onderwerp en probeerde van alles om mezelf hier doorheen te slepen.

Ik begon aan de studie Psychologie, maar gaandeweg heb ik ervoor gekozen mij meer te verdiepen in rouw en verlies. In juni 2026 heb ik de jaaropleiding Rouwbegeleiding afgerond. Sinds 2024 ben ik vrijwilliger bij Stille Levens, waar ik ouders ondersteun die een vergelijkbaar verlies hebben meegemaakt. 

Na Hannah kregen we nog een zoon en een dochter en met hen woon ik in Overveen.

Ieder mens is uniek en rouwt op een eigen manier; je bent zelf expert van je eigen rouwproces. Vanuit mijn eigen ervaring, gecombineerd met mijn opleiding, kan ik mensen hierin begeleiden.

En zo ben ik, na al die jaren, waar ik nu ben.